کاربرد نانو مواد در صنعت بتن
مقدمه
مواد نانو به عنوان موادی که حداقل یکی از
ابعاد آن (طول، عرض، ضحامت) زیر 100nm باشد تعریف شده اند، یک نانومتر یک
هزارم میکرون یا حدود 100000برابر کوچکتر از موی انسان است. به طور کلی، در
یک تقسیمبندی عمومی، محصولات نانومواد را می توان به صورتهای زیر بیان
کرد:
فیلمهای نانو لایه (Nano Layer Thin
Films) ) برای کاربردهای عمدتا الکترونیکی، نانو پوشش های حفاظتی برای
افزایش مقاومت در برابر خوردگی، حفاظت در مقابل عوامل مخرب محیطی و نانو
ذرات به عنوان پیش سازنده(precursor ) یا اصلاح ساز(Modifier ) پدیدههای
شیمیایی و فیزیکی. منظور از یک ساختار (NanostructuredSolid ) یا واضح تر
یک بدنه نانوساختار جامدی است که در آن انتظام اتمی، اندازه کریستال های
تشکیل دهنده و ترکیب شیمیایی سراسر بدنه در مقیاس چند نانو متری گسترده شده
باشد.
خواص فیزیکی و شیمیایی مواد نانو (در شکل و
فرمهای متعددی که وجود دارند از جمله ذرات، الیاف، گلوله و...)در مقایسه
با مواد میکروسکوپی تفاوت اساسی دارند. تغییرات اصولی که وجود دارد نه تنها
از نظر کوچکیای اندازه بلکه از نظر خواص جدید آنها در سطح مقیاس نانو
میباشد.
هدف نهایی از بررسی مواد در مقیاس نانو،
یافتن طبقه جدیدی از مصالح ساختمانی باعملکرد بالا می باشد، که آنها را می
توان به عنوان مصالحی با عملکرد بالا و چند منظوره به شمار آورد. منظور از
عملکرد چند منظوره، ظهور خواص جدید و متفاوت نسبت به مواد معمولی میباشد
به گونهای که مصالح بتوانند کاربردهای گوناگونی را ارائه نمایند.
1- مواد نانو کامپوزیت
مواد نانو کمپوزیت بر پایه پلیمر (ماتریس
پلیمری) اولین بار در سالهای 70 معرفی شده اند که از فناوری sol-gel جهت
انتشار (Disperse ) دادن ذرات نانو کانی درون ماتریس پلیمر استفاده شده
است.
هر چند تحقیقات انجام شده در دو دهه گذشته
برای توسعه تجاری این مواد توسط شرکت تویوتا در ژاپن صورت گرفته است، ولی
رشته نانو کمپوزیت پلیمر هنوز در مرحله جنینی و در آغاز راه میباشد. در
این شرایط نانو آلومینا، بهترین ساختار نانویی است که افق جدیدی را در صنعت
سرامیک نوید می دهد، زیرا کاربرد این مواد پدیده ای است که از نظر
مکانیکی، الکتریکی و خواص حرارتی به طور مناسب دارای تعادل بوده و در رشته
های مختلف کاربرد دارد. از جمله میتوان به چند نمونه اشاره کرد: تکنولوژی
نانو فلز آرتوناید که اخیرا الیاف تجاری نانو آلومینا را تولید کرده است و
ذرات نانویی غیر فلز مانند: نانوسیلیکا، نانو زیرگونیا و مواد دیگر اصلاح
کننده سرامیک ها.
2- بتن با عملکرد بالا
یکی از چالشهایی که در رشته مصالح
ساختمانی بوجود آمده است، بتن با عملکرد بالا (HPC) می باشد. این نوع بتن
مقاوم از نوع مصالح کامپوزیت بوده و از نظر دوام جزو مصالح کامپوزیت و چند
فازی مرکب و پیچیده می باشد. خواص، رفتار و عملکرد بتن بستگی به نانو
ساختار ماده زمینه بتن و سیمانی دارد که چسبندگی، پیوستگی و یکپارچگی را
بوجود می آورد.
بنابراین، مطالعات بتن و خمیر سیمان در
مقیاس نانو برای توسعه مصالح ساختمانی جدید و کاربرد آنها اهمیت دارد.روش
معمولی برای توسعه بتن با عملکرد بالا اغلب شامل پارامترهای مختلفی از جمله
طرح اختلاط بتن معمولی و بتن مسلح با انواع مختلف الیاف میباشد. در مورد
بتن به طور خاص، علاوه بر عملکرد با دوام و خواص مکانیکی بهتر، بتن با
عملکرد بالای چند منظوره (MHPC) خواص اضافه دیگری را دارا میباشد، از جمله
میتوان به خاصیت الکترو مغناطیسی و قابلیت بکار گیری در سازه های اتمی
(محافظت از تشعشعات) و افزایش موثر بودن آن در حفظ انرژی ساختمانها و ...
را نام برد.
3- نانو سیلیس آمورف
